7 Ağustos 2010 Cumartesi

Reading Zindanı Baladından

I
* * *            
Kulak verin sözlerime iyice,
Herkes öldürebilir sevdiğini
Kimi bir bakışıyla yapar bunu,
Kimi dalkavukça sözlerle,
Korkaklar öpücük ile öldürür,
Yürekliler kılıç darbeleriyle!

Kimi gençken öldürür sevdiğini
Kimileri yaşlı iken öldürür;
Şehvetli ellerle öldürür kimi
Kimi altından ellerle öldürür;
Merhametli kişi bıçak kullanır
Çünkü bıçakla ölen çabuk soğur.

Kimi aşk kısadır, kimi uzundur,
Kimi satar kimi de satın alır;
Kimi gözyaşı döker öldürürken,
Kimi kılı kıpırdamadan öldürür;
Herkes öldürebilir sevdiğini
Ama herkes öldürdü diye ölmez.

(…)

V
Yasaların yargısı doğru mudur
Ya da yanlış mıdır bunu bilemem;
Bildiğim tek şey bu hapishanede
Demir gibi sağlamdır tüm duvarlar,
Bir yıl kadar uzundur her geçen gün
Yıl bitmek bilmez, uzadıkça uzar.

Kabil'in Habil'i öldürdüğü
Günden beri hiç dinmedi acılar
Çünkü insanların insanlar için
Koymuş olduğu bütün yasalar
Tıpkı adaletsiz bir kalbur gibi
Taneyi eleyip samanı tutar.

Bildiğim başka bir şey daha var
-Ki bilmeli benim gibi herkes de-
İnsanın kardeşlerine ettiğini
İsa Efendimiz görmesin diye
Utanç tuğlalarıyla, parmaklıklarla
Örüldü yapılan her hapishane.

Parmaklıklar güneşi engelledi,
Kararttılar tatlı ay ışığını,
Cehennemi böyle ört bas ettiler
Yaptıkları bütün iğrenç şeyleri
İnsanoğlundan, tanrının oğlundan
Gizlemeyi ustaca başardılar.

Zehirli otlar gibi kötülükler
Büyür hapishanenin havasında,
Yok olur burada harcanıp gider
İyi olan ne varsa insanda:
Kapıyı tutar soluk bir keder
Umutsuzluk bekçiliğini yapar.

(…)
VI
O Reading zindanında Reading iline yakın
Şimdi bir çukur vardır çok alçakça bir çukur,
Bir mutsuz adam şimdi yatmaktadır orada
Alevin dişleriyle delik deşik olmuştur,
Yatmaktadır yakıcı bir kefene sarılmış
Mezarında ad yoktur.

İsa çağrısına dek, ölülerin orada,
O, sessiz yatacaktır:
Hiçbir gerek yok artık aptalca gözyaşında,
Ve onun için artık sızlanmak boşunadır:
Sevdiği bir kadını öldürmüştü bu adam,
Bu yüzden asılmıştır.

Ama herkes de gene sevdiğini öldürür,
Bu böylece biline,
Kimi bunu yüklü bakışlarıyla yapar,
Kimi de okşayıcı bir söz ile öldürür,
Korkak, bir öpücükle,
Yüreklisi kılıçla, bir kılıçla öldürür.

Oscar Wilde

3 yorum:

ne yazdı ne yazamadı dedi ki...

başka bir şey yapmak isterken tesadüfen geldim blogunuza. Reading adına bir anlam veremedim devamını okudum. Çok şaşırdım anlatımın gücüne ve beni beklemediğim bir yerden yakalamasına. Çok imrendim benden genç birinin bu kadar güzel yazabilmesine. Son satıra gelince koca bir gülümseme yayıldı yüzüme, yüreğim ferahladı. Oscar Wilde. Bendeki de ne hırsmış...

Özge dedi ki...

Şiiri bu kadar seven ve bu konuda Oscar Wilde a imrenecek kadar iddialı olan birinin, bu şiiri ilk kez görüyor oluşu beni çok şaşırttı...
Eminim yazdığınız şiirlerin hepsi çok güzeldir. Bunları da bilseydiniz kimbilir daha ne güzel şiirler yazardınız :)

Bu Oscar Wilde ın çok bilinen bir şiiridir ve aslında burda gördüğünüzden çok daha uzun bir baladdır bu.

Karısını öldürdüğü için idam edilecek olan, cezaevindeki arkadaşını anlatır burda Oscar Wilde. Yüreğiniz ferahlamadan ve şiir yazmadan evvel tamamını okumanızı öneririm.

ne yazdı ne yazamadı dedi ki...

Sevgili Özge,

Şiir yazmayalı çok seneler oluyor. Eskiden gerçekten küstah sayılabilecek derecede iddialıydım. Şimdilerde değilim. Şiiri siz yazdınız sanıp size imrendiğimi sanıyordum. Aslında fransız şairler ve yazarlar dışında edebi birikimim yok sayılır. Ama kendimi aşmaya karar verdim. Bu yanlış anlama beni eski bir anıma götürdü. Belki blogumda anlatırım. Şu an bilmiyorum. Çok teşekkürler beni bu şiirle tanıştırdığınız için. Sevgiyle kalın.